En toen kwam het water

Op dinsdagavond 13 juli stroomde er water door delen van Schin op Geul. Vanaf Klimmen, Ransdaal en Walem. Links van ons in de Graafstraat en rechts van ons in de Hoogbeek. De hulpdiensten waren in grote getale aanwezig. Op dat moment wisten wij nog niet wat ons nog te wachten stond.

Op woensdagmorgen 14 juli zagen wij dat de Geul hoog stond. Net als aan het begin van elk jaar stond een hoekje van onze tuin ook onder water. Al was het dit keer wel wat meer dan wij gewend waren.

Later die middag belde de buurvrouw van het Tolhuis. “Als jullie je tuinstoelen willen redden, dan zou ik ze nu komen halen!”

14 juli 17:02

Raoul belde nog naar zijn vader in hartje Valkenburg. “Blijf binnen, het gaat spoken.”

Die avond en nacht overstroomde de Geul aan alle kanten. Met alle gevolgen. Een deel van Schin op Geul werd zwaar getroffen door het snelstromende vieze water. Evenals delen van Valkenburg en een stukje van Houthem. Donderdagavond zakte het water in onze tuin iets.

Vrijdagochtend werden we wakker gemaakt door de kinderen. “Het water is weer terug in de Geul!” . Voor ons het moment om van dichterbij te kijken welke impact het water heeft gehad. Ons schapenhek is voor een groot deel losgeslagen uit de grond, maar het is wel nog intact aanwezig. De vijver staat nog hoog, maar het dek is er nog, terwijl bij de buren er gelijk naast het gehele houten terras is verdwenen. In het bos zie je sporen van modder.

Pas dagen later zien we dat de oever van de Geul veel te lijden heeft gehad. Hele stukken zijn weggeslagen en er ligt grind op plekken waar het eerst niet lag. Het begon allemaal als een avontuur, hoog water in de zomer, maar het eindigde als een nachtmerrie. Niet voor ons. Ons huis is droog. Maar er is heel veel schade in de gemeente Valkenburg aan de Geul, zowel materieel als emotioneel. En het duurt nog wel een tijd voordat dat allemaal hersteld is en een plekje gekregen heeft.

Dit filmpje maakte ik deze week. Een maand na het hoge water.