Mei roert haar staart

Ook mei roert haar staart en doet wat ze wil. De temperaturen schommelen en alhoewel het deze week ijsheiligen was, dook ‘s nachts het kwik toch onder nul. De meeste planten trokken zich er ogenschijnlijk weinig van aan, maar een enkeling en vooral de es hield er zwarte bladeren aan over.

Enkele planten doen het niet, een paar zijn helemaal droog en kaal, maar vertonen onderaan wel goede bladvorming. Ook bij de wilgenpoortjes is verschil te zien. Sommige stukken slaan aan, maar veel (nog?) niet. We laten voor nu alles zijn gang gaan, geven het tijd. En sommige planten bloeien al.

En Raoul had weer wat bedacht. Geen eenvoudig bankje in het Imbos. Er moest ontspannen in gehangen en gepraat kunnen worden. De planten zijn daarvoor nog te klein, dus kluste hij dit. Wat een aanwinst!